Քիչ չեն դեպքերը, երբ բլոգերները լրագրողներին մեղադրում են գրագողության մեջ: Եվ քիչ չեն դեպքերը, երբ գրագողություն անում են շատ հայտնի լրատվամիջոցներ, ինչպես օրինակ` Ռուսաստանի «Առաջին ալիքը»: Բոլորովին վերջերս «Другие новости» հաղորդաշարի ընթացքում մեկնաբանը կարդացել էր մի հոդված, որը բառացի վերցված էր Ռուսաստանում շատ հայտնի «Сплетник» բլոգից: Հեռուստաընկերությունը հղում չէր արել բլոգին, և դա, բնականաբար, համարվեց գրագողություն:

Դմիտրի Կեսայանցի ֆիլմերը պատմում են մարդու, անհատի և ժամանակի հանդիպման մասին: Մարդիկ, որոնք ճակատագրի բերումով հայտնվել են այս կամ այն իրավիճակում: Նրանցհամար գոյություն ունի միայն մեկ պայքար. հենց այս ընդվզումի զգացումն է միավորում Կեսայանցի ֆիլմի հերոսներին: Պայքար օրենքի կամ ավելի ճիշտ անօրինությունների դեմ. դոնկիխոտյան միամտությամբ և հողմաղացների դեմ կռիվները այս կերպարներին չեն բնորոշում, քանի որ այս կերպարները կրում են իրենց ապրած ժամանակի կնիքը, գուցե նաև առաջ են անցնում իրենց ժամանակից: