01 January 2019

Ժան Բոդրիար. Անհաշտություն

«Չարի թափանցիկությունը» գրքից
01 January 2019

Աստղիկ Հակոբյան. Օրը

Հեղ.՝ Աստղիկ Հակոբյան
01 January 2019

*

Լուսինե Եղյան. «Ու էլի սկզբում անհունի վրա քաոս կլինի, հետո կարարվի աշխարհը՝ յոթերորդ օրը (ինչպես շաբաթվա մնացյալ օրերը) էլի կքնես կնոջ հետ՝ վախենալով, որ նա իր միջից նորից երեխաների կհանի՝ կողոսկրով կամ առանց կողոսկրի և տեսնելով այդ, կասես՝ բարի է»:
01 January 2019

ՍՈՒՐՃԸ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Է

Նորայր Սարգսյան. «Ես վախենում եմ մեռնելուց։ Տեսել եմ, որ բոլորը մեռնում են, ուրեմն ես բոլորի նման չեմ: Սպասիր՝ ծառի վրա անունս փորագրեմ, սպասիր՝ վեպ գրեմ...»
01 January 2019

ՓՈՐՁԵԼՈՎ ՀԱՆԳՍՏԱՆԱԼ (1)

Լուսինե Եղյան. «Շարունակ զգում եմ, որ մեջս ավելորդ բնություն կա, ավելորդ մարդիկ, պատմություներ, թղթեր, գրքեր, էմոցիաներ, որոնք հաճախ են ստիպում քայլել անդունդի եզրագծով ու երազել այնտեղ եղած երանելի դատարկության մասին»:
01 January 2019

ԵՐԱԶ

Նորայր Սարգսյան. «Ա՛յ տղա, իմ խումհարը հանգիստ թող, դու տենց չես կարա խմես,- ընդհանրապես իրեն նման չէր, ես համեստ էի պատկերացնում, բայց լավ էլ գիտեր իր մեծությունը, ճզմում էր իմ նմաններին, առաջ գնում»:
01 January 2019

ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՀՎԱՆ ՄԱՍԻՆ

Լուսինե Եղյան. «Ժամանակ ունենաս, պատմիր ինձ՝ ինչո՞վ կարելի է զբաղվել աշխարհի ավարտից հետո»:
01 January 2019

ԱՆՇԱՐԺ ՁԱՅՆ

Լուսինե Եղյան. «Ես իրերին իրի աչքերով եմ նայում, ինչպես Թալեսն էր նայում բնությանը, դա խիստ քրոստոնեական սեր է, որի միջոցով միայն ես գիտեմ եգիտական բուրգի իրական բարձրությունը, ինչպիսի գույն ունի երկինքը կեսգիշերից մեկ վայրկյան առաջ, կամ ինչպես է սերտաճում սերը այս հյուծվող քաղաքում»:
01 January 2019

ՎԵՐԱԴԱՐՁԻ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Նորայր Սարգսյան. «Այս մտքերը գոռալու համար չեն, այս մտքերը շշնջալու համար էլ չեն, սրանք պիտի գրվեն»:
01 January 2019

ՀԵՔԻԱԹՆԵՐՈՒՄ ՀԱՂԹՈՂ ՉԱՐԻ ՄԱՍԻՆ

Չարի ու բարու գոյությունը հնարավոր է միաժամանակայնության մեջ՝ իբրև մեկը մյուսի հակակշիռ: Ուրեմն վերջիվերջո չարն է հաղթում, և այդ պատճառով են հեքիաթներն այդքան արագ ավարտվում նախկին բարու նպատակաուղղված հաղթանակից հետո. նախկին բարու համար հակակշիռ է պետք՝ նոր բարի:
04 Ապրիլ 2015

ՀԵՔԻԱԹՆԵՐՈՒՄ ՀԱՂԹՈՂ ՉԱՐԻ ՄԱՍԻՆ

Չարի ու բարու գոյությունը հնարավոր է միաժամանակայնության մեջ՝ իբրև մեկը մյուսի հակակշիռ: Ուրեմն վերջիվերջո չարն է հաղթում, և այդ պատճառով են հեքիաթներն այդքան արագ ավարտվում նախկին բարու նպատակաուղղված հաղթանակից հետո. նախկին բարու համար հակակշիռ է պետք՝ նոր բարի: