Թարգմանիչը դատավոր կամ դասախոս չէ. նա պարտավոր է հավատարիմ մնալ բնագրին՝ միաժամանակ փորձելով այլ լեզվի փոխանցել ոչ միայն միտքը, այլև բնագրի ոճաբանական բոլոր միջոցները: Յուրաքանչյուր գործ դառնում է ոչինչ, երբ «թարգմանում» ես միայն միտքը և սպանում հոգին ու ոգին: Նույնն է թե՝ կնոջը ոչ թե վարդ նվիրես, այլ վարդի գաղափարը:

Գերմանացի երաժշտագետի հոդվածը հայ կոմպոզիտոր Հովիկ Սարդարյանի մասին՝ Էռնստ ֆոն Սիմենսի կոմպոզիտորական մրցանակին արժանանալու կապակցությամբ։

Որքան կարողացա նկատել, շախմատային աշխարհում քաղաքական շրջադարձերը զգալի ազդեցություն չէին ունենում: Մեր շախմատիստները շատ լավ հարաբերությունների մեջ էին նույն Ադրբեջանի, նույն Թուրքիայի շախմատիստների հետ, համենայնդեպս առերևույթ:

Հոդվածը՝ Հասմիկ Հակոբյանի

Պավել Մագուտայի էսսեն՝ հայերեն թարգմանությամբ

Հարցազրույց արձակագիր Գուրգեն Խանջյանի հետ: Զրուցեց Լիլիթ Կարապետյանը:

Հոդվածը՝ Վովա Արզումանյանի

Սեպտեմբերի 5-10-ը Երևանում տեղի կունենա «Սարոյանական օրեր» միջոցառումների շարքը:

(hարցազրույց Սերժ Ավետիքյանի հետ)

- Ես դեմ եմ մրցմանը արվեստում: Կարելի է սիրել կամ չսիրել: Փառատոնի համակարգ, բայց՝ ոչ ավելին: Ամեն ինչ կախված է տվյալ ժամանակից, ներկա մարդկանցից, տեղից: Իհարկե «Ոսկե արմավենին» ցնցող բան է, որը հնարավորություն է տալիս ավելի պատասխանատու լինել քո գործում: Ես մեդալներից եմ վախենում, ավելի շատ սիրում եմ հանդիսատեսի մրցանակը, երբ քեզ ասում են մի բան, որի մասին չէիր մտածել:

Հոդվածը՝ Հասմիկ Ավետիսյանի

Ո՞վ էր Լեոն, ինչպիսի՞ գրական ժառանգություն է թողել մեզ։