Գոլի Թարաղի. Ամեն ինչ այնքան արագ տեղի ունեցավ, որ հնարավոր չէր եղածն ընկալել: Երբեմն թվում էր` երազի մեջ եմ: Ինքս ինձ ասում էի` կարթնանամ ու կտեսնեմ` Քարիմ փաշան և հայրս վերադարձել են. մորաքույրն առաջվա նման ակնոցը քթի ծայրին դրած, ծխախոտը բերանում, ծառի ստվերում նստած` գիրք է կարդում: Բայց իրականությունն այլ էր, որից փախչել չէր լինում: