Հոդված

Հայ միջնադարյան արվեստում  «վիշապ» հասկացությունից ածանցվում են բազմաթիվ  պատկերատիպեր։

Վեպում քրոնոտոպի դրսևորումները հստակ ու հարթ գծով չեն ընթանում, ինչն էլ պայմանավորված է վեպի ժանրային, կոմպոզիցիոն և սյուժետային առանձնահատկություններով:

Հոդված

Ինչպե՞ս կարդալ Արենդթին` հասկանալու արծարծվող հարցերի խորությունը: Ի՞նչպես է նա ձեւավորում իր օրակարգը եւ փորձում այդ օրակարգի հետ գործ ունենալ:

Մարի Ռաֆյան․ «Քննելով մոգական ռեալիզմին բնորոշ հատկանիշները՝ պարզ է դառնում, որ Պետրոսյանի վեպը կրում է այդ ուղղության հատկանիշները»:

Հոդված

Հոդվածում կարևորվում են Երուխանի նորավեպերի ժանրային, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կերպարների հոգեբանական բնութագրերը՝ որպես ժամանակաշրջանի նկարագրություն: Հոգեվերլուծական և գրապատմական մեթոդների միջոցով քննվում են նորավեպերի գրական առնչությունները, լեզվական առանձնահատկությունները, տեքստային կառուցվածքը և կերպարային նկարագրությունները:

Աստղիկ Սարիբեկյան. «Քելմանի կարծիքով` պատմողը, գրողը վիրահատում է իրականությունը` ձգտելով ուղղել իր պատկերացմամբ արդեն գոյություն ունեցող իրականությունը և ստեղծում է երկրորդը` իր սեփականը»:

Արդյոք Քեթին ընկալում է ընտրության գաղափարը, արդյոք նա ճանաչում է ճիշտը:

Գևորգ Բարդակչյան. «19-րդ դարի ֆրանսիացի և անգլիացի ճանապարհորդները արժեքավոր ծառայություն մատուցեցին հայկական մշակույթին` եկեղեցիների իրենց մանրամասն նկարագրություններով հայկական ճարտարապետության վրա սևեռելով եվրոպացի գիտնականների ուշադրությունը»:

Լիանա Մեհրաբյան. «Լևոն Խեչոյանի «Հողի դողը» պատմվածքում կարելի է գտնել բազում երաժշտական հնարանքներ, ինչպես նաև նկատել կառուցվածքային ընդհանրություններ սոնատային ձևի, մասնավորապես՝ Լյուդվիգ վան Բեթհովենի ութերորդ՝ «Պաթետիկ» սոնատի հետ»։